هنر و ریاضی و رابطه دیرین آنها-زیبایی های شگفت انگیز ریاضیات!!!

رابطه دیرین هنر و ریاضی

هنر و ریاضی رابطه دیرینی دارند.انواع هنر همچون ابزار قدرتمندی هستند که می توانند به رو یا رو شدن با دشواری های ریاضی به بهترین شکل ممکن کمک کنند.نقش آموزشی هنر نه تنها در بهبود کیفیت فهم مساله بسیار حیاتی و اساسی است ؛ بلکه برای متحول کردن طرز تفکر به شیوه های گوناگون دارای قدرت و ظرافتی عظیم است.

هنر-و-ریاضی-رابطه-دیرین-هنر-و-ریاضی

 

در دوران رنسانس، نقاشان بزرگ، ریاضی‌دان هم بودند. افرادی نظیر آلبرتی، دیودر، لیوناردو داوینچی، ریاضی‌دانانی هنرمند یا هنرمندانی ریاضی‌دان بودند.دزارک معماری هنرمند بود و هندسه تصویری را بنیان نهاد. آلبرتی در سال ۱۴۳۵ میلادی، اولین کتاب را درباره پرسپکتیو نوشت. نقاشان و هنرمندان عمدتا برای جان دادن به تصاویر و القای فضای سه بعدی به آثار خود، به ریاضیات روی آورند.

تصور و خیال

تصور و خیال ، یکی از سرچشمه های اصلی آفرینش‌های هنری است ، در ریاضیات هم ، دست کم عنصرهای زیبایی و هنر وجود دارد چرا که مایه ی اصلی کشف‌های ریاضی ، همان تصور و خیال است. تصور و خیال حتی در ریاضیات هم لازم است. کشف حساب دیفرانسیل و انتگرال هم، بدون تصور و خیال، ممکن نبود.

تمامی عرصه ی ریاضیات، سرشار از زیبایی و هنر است. زیبایی ریاضیات را می توان، در شیوه ی بیان موضوع، در طرز نوشتن ارائه ی آن، در استدلال های منطقی آن، در رابطه ی آن با زندگی و واقعیت، در سر گذشت پیدایش و تکامل آن و در خود موضوع ریاضیات مشاهده کرد.

هندسه، به مفهوم عام آن، زمینه‌ای سر شار از زیبایی است. می گویند افلاطون، تقارن را مظهر و معیار زیبایی می‌دانست و چون، گمان می کرد تنها هندسه است که می تواند رازهای تقارن را برملا کند و از ویژگی های آن برای ما سخن بگوید،به هندسه عشق می ورزید و بر سر در آکادمی خود نوشته بود : « هر کس هندسه نمی داند وارد نشود.»

هنوز هم ، با آن که هنر کوبیسم بسیاری از سنت ها را درهم شکست و زیبایی های خیره کننده ی نا متقارنی را آفرید ، باز هم از قدر و قیمت تقارن چیزی نکاست ، و چه مردم عادی و چه صاحب نظران ، همچنان اوج زیبایی را در تقارن و تکرار می بینند.

هنر تجلیگاه ریاضیات

ریاضیات و هنر دو علم جدایی ناپذیرند . جدا از اینکه ریاضیات به عنوان مادر همه علوم می تواند در هر جایی توجیح قوانین را برعهده گیرد. در هنر جلوه­‌ای دیگر دارد بطوری که عده زیادی از ریاضیدانان بزرگ قرن ریاضی را هنر،هنرمند عالم می دانند نه هنر را ریاضی .

هنر جلوه یا تجلیگاه زیبایی هاست.هنر هر چیزی است که احساس را نوازش می دهد.

آیا یک ساختار ریاضی این خصوصیت را دارد ؟ ریاضی مجموعه‌­ا‌‌ی از مفاهیم اولیه است که تحت اصول خاصی با یکدیگر ارتباط دارند.

زیبایی و هنر ریاضی

بسیاری از افراد ریاضیات را دانش دشوار و دست نیافتنی می دانند و به همین مناسبت ، ریاضیدان و معلم ریاضی را فردی خشک و خشن ، عصبانی ، بی احساس و بی عاطفه می پندارند و از اینکه می بینند کسی که رشته اش ریاضیات است اهل ذوق و هنر و شعر و موسیقی باشد و از آن لذت ببرد ، متحیر می شوند .

آیا می توان گفت هنر و ریاضیات متضاد و دور از هم و ناسازگارند ؟

ریاضیات در زندگی به چه دردی می خورد ؟ آیا علاقه به ریاضیات و تخصص داشتن در آن به معنای بی ذوقی و دور بودن از زندگی است ؟

هنر تعریف ریاضی باید جامع و مانع باشد هم چنانکه در یک نثر نیز این دو مورد باید رعایت شود همانطور که آوردن مطالب اضافی در نثر از زیبایی آن می کاهد در ریاضیات نیز مطالب اضافه ایجاد مشکل می­کند. همانطور که در ریاضی مطالب با هم سازگارند در شعر نیز سازگاری از ارکان زیبایی به شمار می رود .هنر و ریاضیات همانند یکدیگرند . زیرا در هر دو تقارن ، تناظر و تطابق وجود دارد.

به نظر من یکی از زیباترین و شیرین ترین درسهای دوران تحصیل تا انتها درس ریاضی می باشد.

ارتباط بین ریاضیات و سایر علوم

به تقریب همه دانش­‌ها به طور کم و بیش از ریاضیات استفاده می کنند . قانون‌های دانش­‌های پایه ، مکانیک، نجوم ، فیزیک و تا اندازه زیادی شیمی به طور معمولی به وسیله فرمول بیان می شود و نظریه‌های آنها زمانی پیشرفت می کند که از دستگاه‌های ریاضی به طور گسترده­‌ای استفاده شود. بدون ریاضیات پیشرفت این دانش­‌ها ، ممکن نیست علاوه بر این ریاضیات در هنر نقش اساسی دارد .

وقتی رابطه بین ریاضیات و هنر ، ریاضیات و موسیقی ، ریاضیات و سرگرمی و تفریح ، ریاضیات و فرهنگ ، ریاضیات و علوم دیگر و بسیار روابط دوطرفه­‌ی دیگر از لابه­‌لای متون تاریخی ریاضی استخراج شده و مورد مطالعه قرار می گیرد. ابزاری مناسب برای ایجاد انگیزه جهت فراگیری و پیشرفت در فرایند امر یاددهی حاصل می شود…

https://mathyar.blogsky.com/1390/03/04/post-20/