تاریخچه فیزیک

تاریخچه فیزیک

چگونه با تاریخچه فیزیک اشنا شویم

علم *فیزیک رفتار و اثر متقابل ماده و نیرو را مطالعه می کند.مفاهیم بنیادی پدیده های طبیعی تحت عنوان قوانین فیزیک مطرح می گردند.این قوانین به توسط علوم ریاضی فرمول بندی می شوند به طوریکه قوانین فیزیک و روابط ریاضی با هم در توافق بوده و مکمل هم هستند.و باهم قادر هستند تا کلیه پدیده های فیزیکی را توصیف کنند.

نام امروزه فیزیک برگرفته از واژه یونانی  physikos و physis به معنای «طبیعت» است، بنابراین علم فیزیک علمی است که پدیده های طبیعی را مورد بررسی قرار می‌دهد.

*فیزیک باستان

از روزگاران باستان مردم سعی می کردند رفتار ماده را کشف کنند. و بدانند چرا مواد مختلف دارای خواص متفاوت هستند؟ چرا برخی مواد درآب فرو میروند و بعضی فرو نمی روند؟ و… همچنین جهان، تشکیل زمین و رفتار اجرام آسمانی مانند ماه و خورشید برای همه معما بود. قبل از ارسطو تحقیقاتی که مربوط به فیزیک می شد، بیشتر در زمینه نجوم صورت می گرفت. علت آن در این بود که لااقل بعضی از مسائل نجوم معین و محدود بود و به آسانی امکان داشت که آنها را از مسائل فیزیک جدا کنند.

در برابر سوالاتی که پیش می آمد گاه خرافاتی درست می کردند، گاه تئوریهایی پیشنهاد می شد که بیشتر آنها نادرست بود. این تئوریها اغلب برگرفته ازعبارتهای فلسفی بودند و هرگز بوسیله تجربه و آزمایش راستی‌آزمایی نمی شدند. و بعضی مواقع نیز جوابهایی داده می شد که لااقل بصورت اجمالی و با تقریب کافی بنظر می رسید.

در آن زمان جهان به دو قسمت تقسیم می شد: جهان تحت فلک قمر و مابقی جهان. مسائل *فیزیک اغلب مربوط به جهان زیر ماه بود و مسائل نجومی مربوط به ماه و آن سوی ماه بود،« فیزیک ارسطو» یا بطور صحیحتر« فیزیک مشائی» از جمله کتاب هایی هستند که در چند کتاب مانند« فیزیک»،« آسمان»، «آثار جوی»، «مکانیک»، «کون و فساد» و حتی «مابعدالطبیعه» به این موضوع پرداخته‌اند.

گالیله برای اولین بار در قرن هفدهم به منظور قانونی کردن تئوری های فیزیک مطرح شده، از آزمایش استفاده کرد. او تئوریها را فرمول‌بندی کرده و چندین نتیجه از دینامیک و اینرسی را با موفقیت به نتیجه رساند. پس از گالیله ، اسحاق نیوتن ، قوانین معروف خود یعنی «قوانین حرکت نیوتن» را ارائه کرد که به خوبی با تجربه­ های گالیله سازگار بودند.

بدین ترتیب *فیزیک جایگاه علمی و عملی خود را یافت و مباحث آن گسترده تر شد، تا آنجا که قوانین آن از ریزترین ابعاد اتمی تا وسیع­ترین ابعاد نجومی را شامل می گردد بنابراین فیزیک روزبه روز پیشرفت کرد،. اکنون فیزیک مانند زنجیری محکم با بقیه علوم مرتبط است و حنی اکنون نیز به سرعت در حال گسترش و پیشرفت است.

نقش *فیزیک در زندگی

تاریخچه فیزیک آشنا شوید

نقش فیزیک در زندگی هر فرد بزرگ یا کوچک، درس خوانده یا بیسواد ، شاغل یا بیکار خواه ناخواه با فیزیک زندگی می کند. عمل دیدن و شنیدن ، عکس العمل در برابراتفاقات ، حفظ تعادل در راه رفتن و… نمونه هایی از امور عادی ولی در عین حال وابسته به این امر می باشند.  پدیده های جالب طبیعی نظیر رنگین کمان ، سراب ، رعد و برق ، گرفتگی ماه و خورشید و… همه با *فیزیک توجیه می گردند.  برنامه های رادیو، تلویزیون، ماهواره، اینترنت، تلفن و… با کمک این رشته مخابره می شوند. با این نمونه های ساده ، می توان تصور کرد که اگر این مبحث وجود نداشت و اگر روزی قوانین فیزیک بر جهان حاکم نباشند، زندگی و ارتباطات مردم دچار مشکل های عظیمی میگردد.

فیزیک آینده

فیزیک و آینده با این روند رو به رشدی که علم فیزیک در کنار سایر علوم دارد، می توان امیدوار بود که در آینده به چراها و چگونگی های عالم طبیعت پاسخ داده شود و این دنیای فیزیک سکوی پرتاب به عالم متا *فیزیک باشد. در آينده شايد بتوان : مثالهای عجیب نسبیت را عملی کند. معمای مثلث برمودا را حل کند، واقعیت یوفوها (بشقاب پرنده ها) را مشخص کند یا  به راز وجود یا عدم وجود هوش فرا زمینی واقف شود  و…

كشفيات وابسته به *فيزيك

*فیزیک ،قبل از میلاد مسیح:

۵۲۵  فيثاغورس : با ابداع آميزه اي از رياضيات و عرفان از افسانه رويگردان شده به اعداد كه آنها را منبع حقيقت مي داند روي مي آورد.

۳۴۰  ارسطو : مجادله مي كند كه زمين به جاي يك فلات مسطح يك كره گرد است.

۲۹۵  اقليدس : كتاب خود عناصر را منتشر و دانش هندسه را منظم و مرتب مي كند.

۲۶۰ اريستار كوس ساموسي : اصل گردش زمين به گرد خورشيد و عالمي بسيار پهناور را پيش مي كشد.

۲۴۰  ارشميدس : مكانيك كلاسيك و دانش فيزيك مقدماتي را پي ريزي و مدون مي كند.

۲۰۰  اراتوستنس : روش اندازه گيري محيط زمين را به دست مي دهد.

۱۰۰ كلاديوس پتالومي ( بطلميوس) : مدل پيچيده زمين مركزي جهان را مي سازد كه تا ۱۴۰۰ سال بعد اساس دانش نجوم باقي مي ماند.

*فیزیک ،بعد از میلاد مسیح:

*فیزیک در صده شانزدهم

لئوناردو داوينچي : در زمينه هاي مكانيك – هيدروليك و آيرو ديناميك مشاهدات و برداشت هاي مهمي مي كند.

۱۵۴۳ نيكلاس كپرنيك : كتاب ( درباره گردش سيارات) را منتشر و اصل خورشيد مركزي جهان را مطرح مي كند.

۱۵۷۲  تيكوبراهه : يك نوا (ستاره جديد = Nova ) مشاهده مي كند كه گواهي بر متغير بودن جهان مي شود.

*فیزیک در صده هفدهم

۱۶۱۰  گاليلئو گاليله : براي نخستين بار آسمان شب را از درون يك دوربين نجومي تلسكوپ مي بيند و كشفياتي را اعلام ميكند كه مويد صحت نظريه كيهاني كپرنيك است.

۱۶۱۹  يوهان كپلر : ثابت مي كند كه مسير حركت سيارات به گرد خورشيد بيضي شكل است و قوانين حركت آن ها را بدست مي آورد.

۱۶۸۷  آيزاك نيوتن : با انتشار كتاب پرنسيپاي خود نشان مي دهد كه نيروي جاذبه ثقل كه از قانون تناسب معكوس با مجذور فاصله پيروي مي كند. عامل حركت سقوطي اجسام به طرف زمين و حركت مداري كره ماه به زمين – هر دو – يكي است.

*فیزیک در صده هجدهم

۱۷۹۹  پي ير سيمون دو لاپلاس : براي فرضيه جاذبه عمومي نيوتن شالوده اي رياضي بنا و نظريه احتمالات را نيز پي ريزي مي كند. لاپلاس به پايه گذاري دستگاه آحاد اندازه گيري متريك هم كمك مي كند.

فیزیک در صده نوزدهم

۱۸۲۴  كارل فردريش گاوس : اصول هندسه غير اقليدسي را پي ريزي مي كند.

۱۸۲۴  كريستين دوپلر : كشف مي كند كه فركانس امواج نوري و صوتي يك منبع در حال حركت به چشم و گوش يك ناظر ايستاده كمتر مي آيد اگر منبع در حال دور شدن از او و بيشتر مي آيد. اگر منبع در حال نزديك شدن به او باشد.

۱۸۳۱  مايكل فارادي : پديده القاي الكترومغناطيسي را كشف مي كند.

۱۸۴۸  ويليام كولن : دماي صفر مطلق را تعيين مي كند.

۱۸۴۸  ژان لئو فوكو : روش هايي براي اندازه گيري سرعت نور در هوا ابداع و ثابت مي كند كه سرعت سير نور در آب و ساير محيط هاي شفاف به نسبت عكس ضريب هاي شكست نوري آن محيط كاهش مي يابد.

۱۸۶۰  رابرت بنزن و گوستاو كيرشهف : تجزيه طيفي را پي ريزي و مقايسه مواد آزمايشگاهي با مواد سازنده خورشيد و ستارگان ديگر را كه در عمل به معناي امكان تعيين جنس مواد سازنده آن كرات از روي زمين است ممكن مي كند.

۱۸۶۴  جان كلارك ماكسول : در گفتار درباره الكتريسيته و مغناطيس- را كه امكان فهم پديده هاي مربوط به اين حوزه دانش را بسيار بيشتر مي كند منتشر مي سازد.

۱۸۷۹  آلبرت مايكلسن : با استفاده از اصول فوكو سرعت سير نور را اندازه مي گيرد.

۱۸۸۷  آلبرت مايكلسن و ادوارد مورلي : آزمايش هاي دقيقي انجام و به كمك آن ها نشان مي دهند كه فضا از چيزي به نام اتر كه وجود آن براي انتشار نور لازم دانسته مي شد نمي تواند پر باشد.

۱۸۹۴  هاينريش هرتز : عملا نشان مي دهد كه امواج الكترومغناطيسي با سرعت نور سير مي كنند و مانند آن مي توانند بازتابش و شكست داشته باشند و قطبي يا پلاريزه هم بشوند.

۱۸۹۵  ويليام رونتگن : اشعه ايكس را كشف و نخستين برنده جايزه نوبل در فيزيك مي شوند.

۱۸۹۸  ماري و پير كوري : عناصر راديو اكتيو راديوم و پولونيوم را شناسايي مي كنند.

۱۹۰۰  ماكس پلانك : نظريه كوانتومي تابش (تشعشع) را بصورت يك اصل بيان كرد و با آن فيزيك كوانتومي را پايه ريزي كرد.

فیزیک در اوایل صده بیستم

۱۹۰۴  ارنست رادرفورد : نشان مي دهد كه عمر زمين را مي توان با محاسبه مقدار گاز هليومي كه از سنگ معدن مواد راديواكتيو خارج مي شود اندازه گرفت.

۱۹۰۵  آلبرت انيشتين : مقالاتي درباره نظريه نسبيت خاص – پديده فوتو الكتريك و حرارت براوني منتشر مي كند كه نظريه نسبيت وي اندازه كيري زمان و مكان در سرعت هاي زياد را ناهنجار و جرم و انرژي را معادل يكديگر مي داند.

۱۹۰۶  جي جي تامسون : وجود ذره الكترون را عملا تثبيت مي كند.

۱۹۱۱  ارنست رادرفورد : نشان مي دهد كه بخش اعظم جرمي اتم در هسته بسيار كوچك آن جاي دارد.

۱۹۱۳  نيلز بوهر : نظريه ساختار اتم را فرمول بندي مي كند.

۱۹۱۶  آلبرت انيشتين : نظريه نسبيت عام خود را كه نظريه بنيادي درباره فضا – زمان و جاذبه ثقل است منتشر مي كند و جاذبه ثقل را پديده اي ناشي از فضاي خميده ميداند.

۱۹۲۴  شاهزاده لويي دوبروي : اصل علمي را مطرح مي كند كه به موجب آن ماده حتي شيئي مانند الكترون كه در حالت عادي ذره شناخته مي شود در عين حال رفتار موجي هم دارد.

۱۹۲۵  ولفگانگ پاولي : اصل منع (exclusion principal) خود را كه در شناخت خطوط طيفي نور ستارگان و سحابي ها كارايي دارد بيان مي كند.

۱۹۲۶  اروين شرودينگر : معادله موج خود را كه شارح چگونگي حركت امواج دوبروي از مكاني به مكان ديگر است. و اينك معادله مركزي مكانيك كوانتومي دانسته مي شود تدوين و تثبيت مي كند.

۱۹۲۷  يان اورت : ثابت مي كند كه كهكشان راه شيري در چرخش است و چندي بعد با استفاده از تلسكوپ راديويي نقشه هايي از بازوي مارپيچي اين كهكشان تهيه مي كند.

۱۹۲۸  پي . ا. ام ديراك : با محاسبه وجود ذرات ضد ماده را پيش بيني مي كند كه اينها ذراتي هستند مانند ذرات ماده معمولي ولي بار الكتريكي مختلف العلامه با بار آنها ( يكي از آنها پزيترون است كه ضد الكترون است)

۱۹۲۹  ادوين هابل : با استفاده از تجزيه و تحليل طيفي نشان مي دهد كه جهان واقعا آنگونه كه انيشتين با محاسبه پيش بيني كرده است در حال انبساط است.

۱۹۳۱  ولفگانگ پاولي : وجود ذره نوترينو را با محاسبه پيش بيني مي كند.

۱۹۳۲  جيمز چادويك : ذره نوترون را كشف و جايزه نوبل ۱۹۳۵ در فيزيك را نصيب خود مي كند.

۱۹۳۸  ليزه و اوتو هاهن : پديده شكافت هسته اتم را كشف مي كند و هاهن به پاس آن كشف جايزه نوبل دريافت مي كند ( همكار او ميتز پيش از كامل شدن كار مجبور به فرار از آلمان نازي مي شود ولي آگاهان نقش آن خانم را در آن تلاش محفوظ مي دانند.)

۱۹۳۹  لئوزيلارد : به مفهوم واكنش زنجيره اي در فيزيك اتمي دست مي يابد و يكي از چند نويسنده نامه اي به امضاي انيشتين به رئيس جمهور روزولت مي شود. نامه درباره توانايي هاي بمب اتمي و علمي بودن ساخت آن با استفاده از پديده شكافت هسته اورانيوم است.

۱۹۴۲  انريكو فرمي : سرپرستي برنامه ساخت و راه اندازي نخستين راكتور اتمي جهان را كه بخشي از پروژه منهتن است به عهده مي گيرد.

۱۹۴۵  جي رابرت اوپنهايمر : برنامه ساختن نخستين بمب اتمي را كه بخشي از پروژه منهتن است رهبري مي كند.

۱۹۴۶  ژرژ گاموف : پيش بيني مي كند كه انفجار بزرگ آغازگر جهان بايد تشعشعات كيهاني پشت صحنه اي بار آورده باشد.

فیزیک در اواخر صده بیستم

۱۹۶۰  آلن سنديج و توماس ماتيوس : كوازار ها را كه دورترين كهكشانها ( دورترين تا زمين) هستند كشف مي كنند.

۱۹۶۱  مري گل مان ويووال نعمان : مستقل از يكديگر طرح طبقه بندي ذرات درون اتمي را كه گل مان طرح هشت لايگي مي نامند مي ريزند

۱۹۶۳  ئي . ان . لورنتز : نخستين مقاله درباره نظريه درهم ريختگي را منتشر مي كند.

۱۹۶۴  مري گل مان و جرج زوويك : مستقل از يكديگر نظريه تشكيل يافتن پروتون و نوترون و هادرون ديگر از ذرات جديد كوچكتري به نام كوارك را پيش مي شكد كه نام كوارك و گل مان انتخاب مي كنند.

۱۹۶۵  ريچار فاينمن : مشتركا با توموناكو و شوينگر جايزه نوبل در فيزيك را بپاس ابداع نظريه الكتروديناميك كوانتومي برنده مي شوند. نظريه اي كه ابداع آن در طريق جستجو براي درك طبيعت گام مهمي به جلو تلقي مي شود.

۱۹۶۵  رابرت ويلسون و آرنونپنرياس : وجود تشعشعات يا تابش هايي را در اعماق فضا كشف و صحت نظريه انفجار بزرگ را تاييد آزمايش مي رسانند.

۱۹۶۸  آزمايش هاي انجام شده در مركز شتاب دهنده خطي دانشگاه استنفورد صحت نظريه كوارك ها را تاييد ميكنند.

۱۹۸۱  آلن گوت : اين اصل را كه عالم كيهاني اوليه از يك دوره انبساط قابل نمايش با يك تابع رياضي نمايي گذر كرده است ثابت مي كند.

۱۹۹۵  دانشمندان شاغل در آزمايشگاه دستگاه شتاب دهنده ملي فرمي – نشانه هاي وجود كوارك (رو) آخرين عضو پيدا نشده خانواده ذرات تشكيل دهنده سنگ بناي كل ماده موجود در عالم را پيدا مي كند.

صهبا شهسواری

مطالب مرتبط

دیدگاهها

نظر:

دو × سه =